her şey yolumda

Anton Pavloviç Çehov- Altıncı Koğuş Hayat can sıkıcı bir tuzaktır. Düşünen bir insan olgunluğa eriştiğinde ve tam bir bilinç kazandığında, kendini istemsizce sanki çıkışı olmayan bir tuzağın içindeymiş gibi hisseder. (syf 23) Demek ki namussuz olmamamın suçlusu ben değilim, zaman. İki yüz yıl sonra doğsaydım bambaşka biri olabilirdim. (syf 27) Gergindi ve bu yüzden daha da yüksek sesle kahkaha atmaya, daha komik şeylerden bahsetmeye çalışıyordu. (syf 56) 68 sayfalık, kısacık ama düşündüren bir deneyime çıkmak için harika bir kitap. Bazen fazla depresif bulsam da Çehov başarılı bir öykücü. Kasvetli ama merak uyandırıcı. Tavsiye edilir.  Abimin ciks bir fotoğrafını da atayım, şöyle. İyi günler efenim.

Kim size ne derse desin, sinirlerinize hakim olun. Değişiklik olsun diye, aklınızla mücadele verin. (syf 103) Yeteri sayıda, belki bir stadyum dolusu insan tek bir şeye, sözgelimi ormandaki bir ağacı tutuşturmaya odaklanırsa, o ağaç kendiliğinden tutuşurmuş. (syf 267) Ama sabah olunca her şey hep daha iyi olur. (syf 271) Şimdiye kadar olan hayatımda okuduğum en hümanist kitaptı. Ayrımcılıkların bir kız çocuğun gözünden anlatılması daha da değerliydi. Sadece ırk değil cinsiyet ayrımının da büyürken ne kadar travmatik olduğunu bu kadar tatlı anlattığı için yazara sadece Pulitzer değil bir sürü ödül verilmiştir umarım. Çok da iyi niyetli olmayan bir ortamda, mutlu değil de iyi kalabilmek, eşitliği bir şekilde de olsa savunmak; ha bir de sabah olunca her şeyin daha iyi olacağını hatırlatması çok değerli. Okuyalım lütfen. 

William Shakespeare- Romeo ve Juliet  "Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek ?" (syf 13) "Yarayla alay eder, yaralanmamış olan." (syf 37) "Hissedemediğin bir şeyi anlayamazsın." (syf 147) Bu kitabın Shakespeare'den okuduğum ilk kitap olmasını çok isterdim fakat bu efsaneye gelene kadar Hamlet, Kış Masalı ve Yeter ki Sonu İyi Bitsin kitaplarını okuduğum için Shakespeare'nin olay örgüsü ve tarzını çoktan benimsemiştim. Yine de ilk bunu okuyup biraz olsun etkilenmek isterdim, harika bir tiyatro fakat nedense sonunda gülmeden edemedim. Bir Hamlet değil :( Ha bir de internette bu kitapla ilgili bir yazı okumuştum, onu da paylaşmadan edemeyeceğim. "Romeo&Juliet bir aşk hikayesi değil, 13 yaşındaki bir kız ve 17 yaşındaki bir oğlanın, 6 ölümle sonuçlanan 3 günlük ilişkisidir." Yine de Shakespeare'e sonsuz saygıyla...

Fyodor Mihayloviç Dostoyevski - Yeraltından Notlar "Bu benim başıma kaç kere geldi... Örneğin, ortada hiçbir sebep yokken bilinçli bir şekilde kendimi rahatsız etmek." (syf 28) "Doğa neyi, ne zaman, ne şartlar altında yapacağımızı belirlerken bize hiçbir şey sormaz; onu aklımızda şekillendirdiğimiz gibi değil, olduğu gibi kabul etmek zorundayız." (syf 46)  "İnsanlar kendi kederlerini saymayı severler ama mutluluklarını saymayı bilmezler. Ama, bunu saymanın düzgün bir yolu olsaydı, ikisinden de oldukça fazla yaşandığını görürdü." (syf 142) Bir gün Dostoyevski'yle oturup sohbet edip bir şeyler içmek isterseniz bu kitabı okuyun. Beyefendi bile zamanında yazdıklarının okunmayacağı kaygılarını taşımış, kader hakkında düşünmüş, depresifliğin dibine vurmuş. Hepimizin bir olduğuna inandıran nadir kitaplardan.                            

Haruki Murakami- Sahilde Kafka "Etrafıma ördüğümü sandığım yüksek duvarların kağıttan kuleler gibi çöküverdiği de oldu. Öyle defalarca değil ama arada sırada oldu işte." ( syf 16) "Gözlerini kapatman hiçbir şeyi değiştirmez, gözlerin kapandı diye hiçbir şey silinip gitmez. Bu bir yana, gözlerini bir sonraki açışında her şey daha da kötüleşir."  (syf 206) "Senin dışında olan bir şey içinde olan bir şeyin yansıması, senin içinde olan bir şey dışında olanın yansımasıdır. İşte o yüzden de kendi dışında olan bit labirente adım atmak yoluyla kendi içindeki labirente de adım atmış olursun." (syf 490) Hayatımda okuduğum en garip ve sürükleyici romanlardan biriydi. Kalın bir kitap olmasına rağmen, aslında bir çocuğun kendini bulma ve yalnız hayatta kalabilmek için verdiği mücadeleyi bazı kafa karıştırıcı olayların etrafında anlatmış Murakami. Öylesine sürüklenip bir yandan da olaylara şaşırmak istiyorsanız ha bir de kalın kitap fobiniz yoksa hemen okuyun. Harika. 

Oscar Wilde- Dorian Gray'in Portresi  "Günümüzde insanlar her şeyin fiyatını biliyorlarsa da hiçbir şeyin değerini bilmiyorlar." (syf 64) "Seni tanımak ha? Seni sahiden tanıyor muyum acaba? Bunun yanıtını verebilmem için ruhunu görmem gerek."  (syf 208) "Sabahleyin erkenden kalkıyorlar çünkü yapacak pek çok işleri var; akşamleyin de erkenden yatıyorlar çünkü düşünecek hiçbir şeyleri yok." (syf 238) Oscar Wilde beni acımasızlığı ve gerçekçiliği ile çok etkilemiş bir yazar. Dorian Gray karakteri, insanın içindeki kibri, gençlik sevdasını, egoya ve kusursuzluğa olan düşkünlüğünü simgeliyor. Okurken yaşlanmanın ve kusurların ne büyük nimetler olduğunu, aksi takdirde insanın kendine duyduğu saplantılı aşkın sonunun pek hayra alamet olmadığını görüyorsunuz. 

Peyami Safa- Yalnızız  "Bu çarpık iş düzelebilir ama senin bir yerin çarpılırsa düzelmez" (syf 51) "Kendi fani ve geçici benliğinin üstüne sıçramak, kendi kendini aşmak için yaptığı bütün fedakarlıklar (her türlü aşk ve kahramanlık), varlaşma hamlesinin devamlılığıdır." (syf 175) "Yani bak büyük kalabalıkların ortasında, insan denilen sosyal mahluk kendi iç dünyasının mahbusu halinde, şifasız bir yalnızlığa mahkum." (syf 392) Peyami Safa'nın 1951 yılında yazdığı bu kitap, insanın birey olma yolunda ailesinden kopma çabasını, kendine bir ütopya kursa bile bu dünyanın düzeninin aslında çok da değişemeyeceğini bildiğini, hepimizin derin bir yalnızlık içinde kendimizi bulmaya çalıştığımızı anlattı bana.  Özellikle 411.sayfadaki okuyucuya ithaf ettiği sözlerini çok değerli buldum. Peyami Safa'dan tavsiye almak isteyenlere tavsiye edilebilecek, okunması çok kolay olmasa da merak uyandıran, sonu etkileyici biten bir roman.