her şey yolumda

  YY-2: Yıllar sonra öğreniyorsunuz ki aslında üçüzmüşsünüz. Diğer iki kardeşinizle az sonra tanışacaksınız. Siz de… İnanılmaz gerginim. Kızgınım, hatta şoktayım. Üçüzmüşüz. Ne demek bu ya? Yıllarca aslında benden 2 tane daha olduğunu bilmeden yaşamama nasıl ve neden izin verdiniz? Hem sadece ben mi dışlandım acaba? Acaba diğer ikisi birbirini biliyor hatta gerçek ikizler gibi birbirlerine bağlı mı yaşıyorlardı? Peki ben gelince eksik bir parçaları olduğunu kabul edip o yapbozun parçasını doldurmama izin verirler miydi? Kafamda binlerce soru, binlerce endişeli düşünce var. Maalesef ki bu yaşıma kadar benden gizlenmiş bu gerçekle yüzleşmek beni olgunlaşmış hissettirmiyor. Aksine çalınmış kardeşliğim beni daha da huysuz bir çocuğa çevirdi sanki. Yaşanılabilecek her şeye geç kalmıştım. Kafamda o kadar çok tilki dolaşıyordu ki bir yandan da “Ya onları hiç sevmezsem?” diye düşünmeden edemiyordum. Ama sonuçta biz üçüzdük yani birbirimizi hiç tanımasak da aşırı benzer genlerimiz vardı. ...

👽 Dikkat 👽  Burada olan umarım burada kalmaz ve çok büyük bir gerçekliğim olur. Amin. Aslında bugün hem ramazanın ilk gecesi hem de şu saatler astrolojik olarak bir şeyler hayal etmeye, onların gerçeğe dönüşmesi için filizlenmesi için önce toprağa ekmeğe çok müsaitmiş. ben öyle duydum.  Bazı şeylerin belli yöntemleri vardır belki ama hayatla olan bağımızı hissetmek için illa bir şey yapıyor olmak gerekli mi bilmiyorum. Ben gelişine dua ediyorum bazen öyle kalbim heyecanlı heyecanlı atıyor, bazen düşüyorum zihnim devriye gezip "Hop! Abicim o dilek tutmaz yalnız." falan derken. Ama genel olarak ben ki sevmekten hiç usanmam diyip yoluma devam ediyorum.  Bu dönemlerin aslında benim hayatımda bir durak dönemi olduğunu düşünürken aslında bana verilmiş büyük nimet olduğunu fark ettim. Kafamı gömdüğüm kumdan çıkarıp başka şekilde bakmaya başladığımdan beri aslında olan şeylerdeki olması gerekenleri daha iyi fark ediyorum. İşte aslında hayata ve akışa güvenebilmek de bu olanlard...