her şey yolumda

hayattan ifrat kaçmak, kaçınmak, kaçamamak,  yetmek, yetinmek, yetememek,  olmak, olunmak, olamamak, hepsinden ayrı ayrı cümleler kurabilirim, üstüne düşünür ama acısını çıkartırım ancak.  nasihatlerim bitti kendime, artık yaşabilen yaşasın, kaçan kurtulsun, kurtulduğunu sanma hadsizliği ile birkaç saat mutlu olsun. dünyada ölüm olduğu sürece var olmak birkaç nefesken, onlarca yarış var katalogdan seçip sonun gelene dek uğruna tüketeceğin. ben ne olursa olsun mutsuz biri miyim? ya da ne olursa olsun gerçek? hangisinin ben olduğunu bile bilmiyorum lakin kelimeler benimle alakalı birçok şey biliyorlar.  ben kim olmak isterdim söyleyeyim her şeyi çok kolay yaşayan birisi. bu sayede dünyada ömürlerden ömür beğenir günde 50 kişi olur bazen hiçlikte savurulur en azından ne olduğumu bilirdim,  bilmiyorum ben.  ne istediğimi, ne olduğumu, ne yaptığımı bilmiyorum.  yaşlandım evet. hızlı da oldu aslında, ama çok ağladım. dünlerce güncelerce (ikisinde de günlerce...

 azaplı bir şarkının nakaratının başı. tahmin ettiyseniz vay halinize. Harbiden ne zaman bitecek falan diye düşünüyorsanız cevabı da başka bir şarkı ile vereyim, bir ihtimal daha var.  Bakın ben sizi umutsuzluğa kaptırmaya gönüllü falan değilim tamam mı? Sadece yaşlandım, görece artık hayatı daha çok seviyorum çünkü hayatın boktanlığı artık canımı ergenlikteki kadar yakmıyor. Yaşlanmak kabullenmek demek olabilir, ortalıkta gördüğümüz huysuz yaşlılar aslında kabullenmemiş ve yaşamayı bir ölçüde reddetmiş insanlar bence. Eğer siz de huysuz bir yaşlıysanız lütfen sevdiklerinize (eğer varlarsa) hayatı zindan etmeyin. Bakın her şey bitecek, bitiyor,hatta bitti. Aramızda şu an ölenler oldu hatta. Birazdan yazacağım manasız cümleleri göremeyecekler, vah.  Evet ne diyordum, ölüm.  Ölümü sık düşünmek gerekli midir? En azından her saniye yaşamayı hatırlamadığımıza göre ölümü de hatırlamaya gerek olmayabilir. Yine de hayattaki bu hırsların, nefretlerin, kazançların, kayıpların ...

O kadar uzun zamandır her şeyi doğru yapmaya çalışıyorum ki nefes almayı unuttum. Bu cümle belki de çok abartılı bir şekilde sonlandı ancak her şeyi oluruna uygun yapmaya çalışmak nefesi bile kontrol etmekten geçiyor sanki. Bir akış var, tuttuğum her şeyle birlikte akmaya çalışıyor, ancak kontrol akışa her zaman sağlıklı yön verebilmek demek olmuyor. Güneş doğuyor şu an gözlerimi alacak şekilde, ben pencerenin perdesini kapalı tutabilirim elbette ancak bu güneşin doğuşunu kontrol ettiğim anlamına gelmez sadece güneş ışığının direkt olarak odama doğmasını, gözlerimi almasını engelleyebilir. Konu ne güneş, ne perde... Hayatın olağan akışı içinde kaybolmak çok kolay, gidilecek yeri birkaç günlüğüne planlamak da. Ama hayat gidilecek birkaç gün değil, birkaç ömür gibi geçen ayları planlamak da ne mümkün.  İnsan istediği yolu seçtiğinde de pişman oluyor, istemediği yolu da, zorunlu olarak girdiği yolu da, hayata bıraktığında da, bırakmadığında da, kaçtığında da, kaldığında da. İnsan kend...