Günün sonunda olmak istediğimiz kişi olmadıysak bile, olmak istemediğimiz kişi olmadıysak bir şeyler başarmışızdır. Kendimize insanların gözünden bakmak mümkün olsaydı, başkasının gözüne girmek için bu kadar çabalar mıydık yoksa onların gözlerinin ne kadar yargı dolu ve kibirli olduğunu keşfettiğimiz an olduğumuz kişiden gurur duyar, bakan gözü mü suçlardık ? Ya da acaba ben de mi böyle bakıyorum diye kendi gözlerimizin içine bakma cesareti gösterebilir miydik ? Saçma sapan sorular sormaya devam ediyorum. Ama soru sormadıkça da faydasız düşünceler üretmekten başka bir yere gidemiyorum. Soru sormamın amacı da bir şeylere yanıt bulmak mı, hiçbir fikrim yok. Aramadan bulunacak bir şey için en ortalık yere bakmak gerekir ve evrende sır olan hiçbir şey yoktur, çünkü insan zeki olduğu kadar aptaldır da. Bir de insan zihni gizemli olanı sever, hayatın sırrının fizanda olduğuna inanır, içine bakmak aklına gelmez. Ben bu soruları içimden geldiği için soruyorum. Bir anda içimden d...