Şeytanın Dönüşü

Savaşın içinde korkak bir ruhsun,

Söyle onlara sana da bi' yer bulsun,

Orası kaderinse eğer; aramasan da bulursun.

Şans varsa olur, şans var mı önce bi' sor.

Bekle gelsin düşmanın,

Bu kez sen yaratma onları.

Sürpriz yumurtadan çıkan cesaretini yitir zamanı gelince.

Sen korkak ol onlarca yiğidin içinde.

Ölümü öldür önce,

Sonra hak et yaşamayı.

Büyütme güzel kafanda yaşamayı,

Bir sonu varken manası olmayan fiziksel acıyı.

Bi' ağrı kesici al ve öldür canındaki isyanı.

Ruh denen şeyi kanıtlasın artık bilim.

Ruhlar savaşsın, ruhlar sevişsin...

Bitkin, geçici ama mükemmel bedenler mezarlarda dinlensin,

Şehirler ortalık kana verilmeden alınsın.

Hiç kimse kötü olamasın,

Herkes o kadar iyi olsun ki,

Mideler bulansın iyilikten.

Tekrar dönsün şeytan aramıza.

Şeytanın dönüşü bile umursanmasın.

Günahlar müzelerde sergilensin.

Hadi, bir şansımız daha olsun.

Ama bu aklımızla yaşayalım,

Yine çok gelişmiş olalım,

Utanmadan bunca şeyin manasını arayalım,

Daha da geliştikçe her şeyi yitirelim,

Sonra bitelim ve toprağa geri dönelim.

Yaptıklarımızı bir başkasından görelim.

Hadi cesareti olan gelsin,

Heyecanı olan kalsın,

Rolünü en iyi oynayan gelsin,

Yeni yetmeler kalsın,

Vakti dolmuş olan gelsin,

Vakit yaratmaya çalışan kalsın,

Her şeyi seven gelsin,

Yalnız güzeli seven kalsın.

Nur Sena Akdeniz

01/02/2022

Yorumlar

THAT'S HOT 🔥

Kafayı Kumdan Çıkarmak. (Günebakan Dergisi İlk Şafak- İLK YAYINLANMIŞ ŞİİRİM ❤)

O zamanlar hayatın sıradanlığına o kadar kapılmıştım ki artık hayatta hiçbir şeyin beni şaşırtmayacağı düzeyde aynı günlerden oluşan haftalar, aylar zincirinde nefes alıp vermeyi sürdürüyordum. Bir şeylerin değişmesi için çok fazla çaba sarf ettiğimden tüm enerjim değişim istemeye gidiyordu, değiştirmeye mecalim olmuyordu. Bu sebepten sık sık kendimi bir şeyleri başarmış, değiştirmiş, düzene sokmuş insanlarla kıyaslarken buluyor ve zaten yaşamaya yetecek kadar kalmış enerjimi de kendimden nefret etmeye harcıyordum. Uzun zaman ne kadar şanslı olduğumu ve bu şansın içinde ne kadar şanssız olduğumu düşünerek vakit geçirdim. Derdim ömrümü hızlı tüketip bu dünyadan defolup gitmekti, geriye bir şeyler bırakma isteğim vardı ama ne elimden bir şey geliyordu ne de elimden gelen şeylerin değerli olabileceğine dair bir inancım vardı. O zamana kadar yazdığım her şeyin bir çöplük, bir israftan ötesi olabileceğine inansam bile onları birilerine okutabilecek cesaretim yoktu çünkü ben kimdim ki şiir...

Buradan devam >>>

Tarihimizin Yıldızları Bir Arada! (Etimesgut Türk Tarih Müzesi ve Parkı)

Attığımız adımların çoğunlukla AVM’ye çıktığı, taşı toprağı altın Ankara’mızda devasa bir alana (60000 m 2 ), inanmazsınız ama, tarihi bir park ve müze yapılmış. Hem de yüzölçümü bakımından Türkiye’nin en büyük sanat müzesiymiş. Duyduklarımıza değil, gördüklerimize inanmak için mekânı ziyarette bulunduk. Etimesgut Bağlıca’da kocaman alana tarihimizin önemli isimlerinin heykellerinden bir park oluşturulmuş. Tamamen belediye tarafından ve ücretsiz giriş yapılabilen alan, ta girişinden bile heybetiyle dikkat çekiyor. Girişteki güvenlikten açık alanda başımıza güneş geçmesin diye şapkamızı ve parkın haritasını içeren kitapçığımızı alıyoruz ve Alp Er Tunga’yı selamlayarak başlıyoruz. Tomris Hatun’u da selamlayıp ilerdeki heykel ve yazıtların replikalarını inceliyoruz. Osmanlı Padişahlarını görüyoruz, İstanbul'un Fethi ve Kurtuluş Savaşı kompozisyonlarından Cumhuriyetimize uzanıyoruz. Ayrıca Mevlana, Piri Reis, Ali Kuşçu’yu da görüp ne kadar harika insanlara ev sahipliği yapmış b...

Buradan devam >>>

Anne ben yogi olcam ! (Bir Çetin Çetintaş öğrencisinin anıları.)

Can sıkıntısıyla bilgisayarın başına oturup ne yazsam diye düşünürken arkadaki “Hari Om Tat Sat.” eşliğinde uzun zamandır en çok maruz kaldığım insanı yazmaya karar verdim. Çetin Çetintaş. Şahsi deneyimlerimden ve bolca canım hocamdan bahsedeceğim bir yazıdan daha ötesi olmayacak, yazdıklarımı abartı bulabilirsiniz ama her şey gerçek, ancak bir gün deneyimlerseniz anlarsınız çünkü Çetin hoca abartıldığı kadar harika biri değil, bundan çok daha harika biri. Sizi de kendi yolunuzu bulmaya çalışırken kendisinden destek almaya davet etmekte bir sakınca görmüyorum, çünkü biliyorum ki kalbinde hepimize yer var. Benim onun yoga videosuyla tanışmam bundan çok uzun zaman önce oldu. Yani 2-3 sene önce, hayat gayet normalken, yoganın sadece havalı duruşlardan ibaret olduğunu sandığım zamanlardan birinde. Yarım saatten uzun olan bir videosuydu ve 10 dakika geçmemişti ki “üff, bu neymiş ya hiç sevmedim.” diyip kapatmıştım. Covid-19 kadar hobi patlamasına da sebep olan 2020 senesi herkesin h...

Buradan devam >>>

her şey yolumda

Bu Blogda Ara